Wie zijn wij

Wij zijn Job, Alma, Loïs en Ilir Boersma.

Alma is in Albanië geboren en getogen. Op 16 jarige leeftijd kwam ze in contact met een Amerikaanse zendeling en kwam ze na veel gesprekken en veel vragen tot de conclusie dat Jezus de enige is die echt vrede geeft en het leven zin geeft. Daarna heeft ze jaren als tolk en vertaler van boeken voor de zendelingen gewerkt.
Job groeide op in een christelijk gezin; hij werd in de loop der jaren steeds meer overtuigd van de waarheid van de boodschap van Jezus Christus, en ook dat het volgen van Hem alleen vreugde in en zin aan het leven geeft.
In 1996 kwam Job voor een stage aan de (toenmalige) landbouwuniversiteit Wageningen naar Albanië om een landbouwkundig onderzoek te doen. Hij deed onder andere onderzoek in Gramsh, en kwam zo in contact met de zendeling die daar werkte. Als gevolg van dit contact, kwam Job later terug in Gramsh om diakonaal/economische projecten uit te voeren voor de kerk.
In Gramsh hebben we elkaar ontmoet. In 1997 gingen we samen, waar we trouwden. Om verschillende redenen bleven we in Nederland en daar hebben we ruim 11 jaar gewoond. Het was ons jarenlange verlangen om naar Albanië terug te keren, om daar zendingswerk te verrichten. In 2008 opende God deuren voor ons om ook daadwerkelijk terug te kunnen keren. Op die terugkeer hebben we ons tot die tijd kunnen voorbereiden door een theologie-studie en door ervaring op te doen met het werk in de kerk.
 

De kinderen

Jonathan: Voor een filmpje en het verhaal over het leven van onze lieve Jonathan wijzen we naar de volgende twee sites: website EO Lieve engeltjes
Loïs Ik ben Loïs, en ik ben op 13 juni 2002 geboren. Nu ben ik 7 en kan al heel goed lezen. Dat vind ik ook heel leuk om te doen. Ik lees al veel kinderboeken. Schrijven vind ik maar saai, daar heb ik geen geduld voor. Ik ben half Albanees, half Nederlands, en vind dat belangrijk om te zeggen. Eigenlijk ben ik van veel dieren een beetje bang, maar ik houd ik veel van paarden. Vroeger ging ik graag naar een manege in Den Haag om Babouche, mijn lievelingspaard te aaien. In Albanië hebben ze ook wel paarden, maar die zijn vaak een beetje raar omdat het muilezels zijn. Verder houd ik veel van stoeien met Ilir en spelletjes doen op de computer. Ik vind het leuk in Albanië, maar vaak ook wel saai omdat er hier niets leuks te doen is voor kinderen. Maar als het warm is kunnen we lekker in de rivier zwemmen en bij gjyshi (opa) in de tuin hebben ze hele lekkere tomaten.
Ilir: Ik ben Ilir, en ben net 5 geworden. Twee dagen in de week ga ik naar een Albanese kleuterschool, de andere dagen proberen papa en mama mij iets te leren. Van Lois heb ik geleerd om te stoeien en koppeltje te duikelen, en dat doe ik erg graag. Ik vind het heel leuk om met mijn vriendjes te spelen maar doe volgens papa en mama dan vaak veel te wild, maar dat begrijp ik niet zo goed. Ook zing ik graag liedjes en klim ik overal in.